Over een kleine maand is het zover: dan gaan duizenden lopers van start op één van de afstanden van het oudste nog bestaande hardloopevenement van Nederland: de Midwintermarathon. Tussen al die lopers zitten ook mensen met bijzondere verhalen. Eén van hen is Lonneke Plantfeber: zij overwon nog maar pas geleden borstkanker en staat dit jaar aan de start van de Asselronde. De komende weken neemt ze jou mee in haar verhaal. Deze week: deel 5. 

“De afgelopen weken had ik – net als de rest van Nederland –  kerstvakantie. Vakantie is fijn, maar geeft ook ruimte om na te denken. Dat merkte ik helaas tijdens de tweede vakantieweek.

Piekeren

Door de ruimte die ik deze week had, kreeg ik automatisch ook meer ruimte in mijn hoofd om na te denken en te piekeren. Van kleine muisjes maakte ik hele grote olifanten. Het leek wel of alle spanning van de afgelopen maanden een uitweg zocht.

‘Piekeren is de verkeerde kant op fantaseren’, stuurde één van mijn vriendinnen. Wat herkende ik me in deze mooie uitspraak!

Geen zin in hardlopen

Dat spanning in je hoofd veel energie kost, merkte ik ook aan mijn lijf. Ik had zelfs geen zin in hardlopen. Dat is bij mij echt geen goed teken. Gelukkig heb ik de afgelopen weken in de opbouw wel een voorsprong genomen in het aantal kilometers. Daarom besloot ik niks te forceren en wat gas terug te nemen. Soms is het gewoon zoals het is. Het beste kun je dan aan je gevoel toegeven en naar je lichaam luisteren. Let it be!

Mezelf herpakken

kilometers maken met loopmaatjesNadat mijn lieve hardloopmaatjes al mijn piekerverhalen aanhoorden, vroegen ze of ik zin had om zondag 14 kilometer te lopen. Op die manier kon ik mezelf weer herpakken en mijn koppie leeg lopen. Ik besloot mee te gaan.

Zondagochtend vertrok ik met twee hardloopmaatjes richting de polder van Simonshaven. De laatste keer dat ik had getraind, was op vakantie in Fuerteventura. Toen liep ik 8 kilometer. Ik was dus erg benieuwd hoe het zou gaan.

Nog maar een paar weken tot de Asselronde

Gelukkig ging het lopen als vanouds. Al pratende vlogen de kilometers voorbij. We kwebbelen tijdens het lopen altijd heel wat af. Dat maakt het lopen erg gezellig, vind ik. We realiseerden ons ook ineens dat de Midwintermarathon nu wel snel dichterbij komt. Spannend, maar ook erg leuk.

Zoals je in mijn eerste blog kon lezen, heb ik de Asselronde twee keer eerder gelopen. Het is niet alleen een prachtige route, maar ook de organisatie rondom het evenement ervaar ik als heel prettig. Je kunt je in schouwburg Orpheus omkleden en vanuit daar makkelijk richting start lopen. Daarnaast heerst er altijd een fijne en ontspannen sfeer. Net als eerdere jaren lopen er dit jaar ook veel bekende loopmaatjes mee. Kortom: we gaan er een mooie en gezellige loop van maken.

Laat de kilometers maar komen!

En mijn koppie? Die is inmiddels weer ‘leeg’. Ik ga dus met een koppie zonder zorgen en nieuwe loopmotivatie deze week in. Laat de kilometers maar komen, ik kijk er naar uit!”

Meer lezen?

Heb je de eerste blogs van Lonneke gemist? Hier vind je haar eerdere blogs:

Blog 1: Het bijzondere verhaal van Lonneke

Blog 2: Lichtpuntjes

Blog 3: Lonneke 2.0.

Blog 4: Spannende kilometers